Pirosiarczyn potasu (E224) – zastosowanie, wpływ na zdrowie

Pirosiarczyn potasu (E224) – zastosowanie, wpływ na zdrowie

Produkcja

Jeżeli przykładasz uwagę na spożywane przez Ciebie produkty, koniecznie sprawdź czym jest pirosiarczyn potasu o symbolu E224. Dowiedz się, jakie ryzyko niesie za sobą jego spożycie oraz w jakim celu się go wykorzystuje.

Konserwanty w żywności są w wielu przypadkach niezbędne, aby móc przedłużyć termin produktu do spożycia. Ich zadaniem jest m.in. ograniczenie rozwoju mikroorganizmów, grzybów, spowolnienie procesów utleniania czy też wytwarzania się szkodliwych związków chemicznych. Niejednokrotnie konserwanty w jedzeniu przyczyniają się do wielu dolegliwości zdrowotnych, o mniejszym lub większym znaczeniu. Nie inaczej jest w przypadku omawianego tu pirosiarczynu potasu, który nie pozostaje obojętny dla naszego zdrowia, w przypadku nadmiernego spożycia. Czym jest w zasadzie ta substancja?

Pirosiarczyn potasu – zastosowanie

Pirosiarczyn potasu o symbolu E224 (inaczej disiarczyn potasu) wykorzystywany jest głównie w formie konserwantu, który zabezpiecza produkty żywnościowe oraz pochodzenia przemysłowego. Znajduje powszechne zastosowanie w przemyśle piwowarskim, winiarskim oraz owocowo-warzywnym, zatrzymując rozwój szkodliwych bakterii oraz grzybów.

E224 można spotkać w takich produktach jak:

  • piwo i wino,
  • warzywa w słoikach i puszkach,
  • orzechy,
  • suszone pomidory, grzyby i owoce,
  • niektóre suszone warzywa,
  • sosy,
  • słodkie polewy,
  • musztardy,
  • dżemy, marmolady i konfitury,
  • galaretki i żelatyny,
  • mrożone owoce morza.

Właściwości i otrzymywanie

Związek ten występuje w warunkach pokojowych w formie białych kryształów (ewentualnie jako krystaliczny proszek). Substancja ma zapach dwutlenku siarki. Poddana działaniem kwasów, uwalnia owe tlenki. Z uwagi na silne działanie utleniające, pirosiarczyn potasu może negatywnie wpływać na zawartość witamin w produktach spożywczych.

W normalnych warunkach pirosiarczyn potasu rozkłada się do siarczanu potasu (na skutek utleniania). Reakcję tę przyspiesza wilgotne powietrze. Omawiany związek może ulec samozapłonowi w przypadku zbyt gwałtownego jego rozdrabniania. Ponadto E224 bardzo dobrze rozpuszcza się w wodzie, ale zachowuje swoją formę poddany próbie rozpuszczenia w etanolu.

Pirosiarczyn potasu otrzymuje się na dwa sposoby. Pierwszy z nich to ogrzewanie wodorosiarczynu potasu, a drugi to dodawanie do wodnego roztworu siarczynu potasu dwutlenku siarki.

Numer CAS 16731-55-8
ChemSpider 26061
ECHA InfoCard 100.037.072
PubChem 28019
Numer RTECS TT4920000
Numer UNII 65OE787Q7W
Wzór chemiczny K2O5S2
Masa molowa 222.31 g·mol−1
Gęstość 2.34 g/cm3
Temperatura topnienia 190 °C
Rozpuszczalność w wodzie 450 g/l ( w temp. 20 °C)

Wpływ na zdrowie

Pirosiarczyn potasu uznawany jest powszechnie za substancję szkodliwą dla zdrowia. Dopuszczalna dzienna dawka spożycia E224 wynosi 0,7 mg / kg masy ciała. Oznacza to bezpieczne spożycie na poziomie ok. 50 mg dziennie dla przeciętnego człowieka. Omawiany konserwant po spożyciu rozkładany jest w wątrobie, a następnie wydalany wraz z moczem.

Nadmierne spożycie pirosiarczynu potasu E224 może prowadzić do wystąpienia skutków niepożądanych, takich jak bóle głowy i żołądka, nudności czy nawet wstrząs anafilaktyczny (anafilaksja). W związku z powyższym, zaleca się stanowcze ograniczenie spożycia tego konserwantu. Może podrażniać skórę i oczy.

Redaktor naczelny w serwisie Joblife.pl

Grafik 3D, fotograf, podróżnik. Miłośnik pisania wierszy, opowieści, artykułów publicystycznych. Pasjonat astronomii i wycieczek górskich. Ponad 10 lat doświadczenia w działaniach marketingowych.

0 komentarzy
Inline Feedbacks
Zobacz wszystkie komentarze