Clindamycin (klindamycyna) – zastosowanie, dawkowanie

Clindamycin (klindamycyna) – zastosowanie, dawkowanie

Substancje

Clindamycin inaczej klindamycyna (łac. clindamycinum) to półsyntetyczny antybiotyk z grupy linkozamidów, pochodzenia organicznego. Skutecznie powstrzymuje rozwój bakterii Gram-dodatnich (w tym wiele szczepów MRSA) oraz beztlenowych. Dowiedz się, jak dawkować klindamycynę, w przypadku jakich zakażeń jest stosowana, jakie są przeciwwskazania do zażywania klindamycyny oraz czy wolno razem z tym lekiem spożywać alkohol.

Clindamycin (klindamycyna) – działanie

Klindamycyna zatrzymuje biosyntezę białka bezpośrednio w komórkach bakteryjnych. Substancja czynna znajdująca się w leku hamuje wzrost bakterii poprzez związanie z jedną z podjednostek rybosomalnych, tym samym zaburzając prawidłowość w łańcuchu białkowym bakterii. Należy jednak dodać, że Clindamycin nie zabija bakterii, a jedynie hamuje ich wzrost i rozwój (jest antybiotykiem statycznym). Co ciekawe, lek ten wykazuje sporą skuteczność także w przypadku niektórych pierwotniaków.

Podatne na działanie klindamycyny są takie bakterie jak:

  • Staphylococcus aureus,
  • Staphylococcus epidermidis,
  • Streptococcus spp. (zwłaszcza S. pneumoniae, S. pyogenes z grupy A, S. viridans),
  • Bacteroides spp.,
  • Fusobacterium spp.,
  • Actinomycetes spp.,
  • Peptococcus spp.,
  • Peptostreptococcus spp.,
  • Propionibacterium,
  • Mycoplasma hominis.

Do szczepów opornych na działanie leku zalicza się:

  • Enterococcus spp. (E. faecalis, E. faecium),
  • Neisseria spp. (N. gonorrhoeae, N. meningitidis),
  • Haemophilus spp.,
  • Escherichia coli,
  • Klebsiella,
  • Enterobacter,
  • Serratia,
  • Proteus spp.,
  • Pseudomonas,
  • Salmonella,
  • Shigella,
  • Nocardia.

Clindamycin – stosowanie i dawkowanie

Clindamycin stosowany jest w przypadku takich schorzeń jak:

  • bakteryjne zakażenie kości i stawów;
  • infekcje bakteryjne ucha, nosa i gardła;
  • zakażenie bakteryjne jamy brzusznej;
  • infekcja bakteryjna dolnego układu oddechowego;
  • zakażenie bakteriami skóry i tkanek miękkich;
  • płonica (szkarlatyna);
  • zakażenia bakteryjne zębów i odzębowego zapalenia kości.

W przypadku silnych objawów zakażenia, stosuje się ampułki z klindamycyną do podawania dożylnego lub domięśniowo.

Dawkowanie Clindamycin uzależnione jest od wielu czynników i zarówno o ilości, jak i częstotliwości przyjmowania leku, decyduje lekarz.

Klindamycyna bardzo szybko i niemal w pełni wchłania się z przewodu pokarmowego (podanie doustne), a największe stężenie w osoczu obecne jest w czasie 45 – 60 minut. Zaleca się przyjmowanie leku na czczo, ponieważ wraz z pokarmem jego wchłanianie może dosyć znacząco się wydłużyć – nawet do dwóch godzin.

Clindamycin metabolizowany jest w wątrobie i usuwany z organizmu razem z moczem (w 10% w postaci aktywnej) i kałem (razem z żółcią). Biologiczny czas połowicznego rozpadu klindamycyny wynosi około 3 godzin.

Clindamycin w ciąży

Czy można zażywać klindamycynę w okresie ciąży? Substancja ta zalicza się do kategorii B (według Klasyfikacji FDA ryzyka stosowania leków w czasie ciąży). Tym samym lek nie w przypadku badań na zwierzętach nie powodował negatywnych skutków dla płodu, jednak wpływ klindamycyny na ciążę u człowieka nie został potwierdzony w badaniach klinicznych.

Clindamycin w okresie laktacji

Klindamycyna przenika do mleka matki i może być wchłaniania przez organizm dziecka. U maluszka mogą wystąpić czynniki niepożądane, takie jak:

  • nadwrażliwość;
  • biegunka;
  • zakażenia drożdżakowe.

Tym samym przed rozpoczęciem kuracji z pomocą klindamycyny w okresie laktacji, należy wziąć pod uwagę zarówno korzyści ze stosowania leku dla matki dziecka, jak i ewentualne powikłania dla organizmu maluszka.

Clindamycin – przedawkowanie

W przypadku przyjęcia zbyt dużej ilości leku, należy natychmiast zgłosić się na szpitalny oddział ratunkowy. Zaleca się wtedy wykonać płukanie żołądka. Niestety usunięcie klindamycyny z krwioobiegu nie jest łatwe i nawet dializa czy dializa otrzewnowa nie wykazują wystarczającej skuteczności.

Clindamycin – objawy niepożądane (powikłania)

Do najgroźniejszych powikłań w przypadku stosowania leków z klindamycyną zalicza się rzekomobłoniaste zapalenie jelit spowodowane rozsiewem bakteriami Clostridium difficile. W takim przypadku natychmiast przerywa się leczenie i podaje wankomycynę lub metronidazol.

Do innych objawów niepożądanych zalicza się:

  • biegunkę (zaburzenie składu naturalnej flory bakteryjnej jelit);
  • rumień wielopostaciowy (tzw. zespół Stevensa-Johnsona);
  • reakcje alergiczne;
  • trombocytopenia (niedobór płytek krwi);
  • granulocytopenia (niedobór granulocytów we krwi).

Uwaga! Klindamycyna hamuje przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Tym samym osłabia działanie niektórych leków – w tym środków kuraropodobnych (np. pankuronium, atrakurium, rokuronium).

Clindamycin a alkohol

Czy wraz z przyjmowaniem leku Clindamycin można spożywać alkohol? Dotychczasowe badania nie dowiodły obniżenia skuteczności działania tego leku po spożyciu alkoholu. Niemniej jednak stanowczo odradza się spożywania alkoholu w okresie antybiotykoterapii, ponieważ alkohol może zaburzać wchłanianie, spowalniać lub całkowicie hamować działanie antybiotyków.

Sprawdź również informacje o innych substancjach:


źródło:

  • https://www.medicover.pl/leki/clindamycin/
  • https://pl.wikipedia.org/wiki/Klindamycyna

zdjęcie w artykule:

  • https://en.wikipedia.org/wiki/Clindamycin
Krzysztof Kamzol

Redaktor naczelny w serwisie Joblife.pl

0 komentarzy
Inline Feedbacks
Zobacz wszystkie komentarze