Mazut - zastosowanie

Mazut – definicja, pozyskiwanie, właściwości i zastosowanie

Produkcja

Olbrzymie silniki diesla mają ogromne zapotrzebowanie na paliwo. Z tego względu zamiast wysokojakościowego oleju napędowego, wykorzystuje się w nich mazut. Wykorzystywany jest m.in. w silnikach lokomotyw spalinowych, okrętowych i w elektrowniach. Jakie właściwości ma ten rodzaj paliwa i w jaki sposób jest pozyskiwany? Sprawdzimy wszystkie informacje na temat mazutu.

Mazut – definicja, pozyskiwanie

Mazut to ciężki olej napędowy o niskiej jakości, będący efektem destylacji niskogatunkowej ropy naftowej i powstający w rafineriach naftowych. Przybiera postać ciemnobrunatnej, oleistej cieczy. Proces produkcji mazutu odbywa się w normalnych warunkach atmosferycznych i w temperaturze od 250 °C do 350 °C. Mazut składa się z węglowodorów wysokocząsteczkowych. Ma gęstość równą 890–960 kg/m³ oraz wartość opałową ok. 41 500–45 000 kJ/kg (9900–10 700 kcal/kg). Zawartość wody w mazucie nie powinna przekraczać 1%.

W Stanach Zjednoczonych USA i na terenie Zachodniej Europy wykorzystuje się mazut w celu uzyskania oleju napędowego – tzw. diesla (dzieje się to poprzez intensywne mieszanie mazutu lub jego rozpad). Odbywa się to za pomocą dwóch metod: FCC (z ang. Fluid catalytic cracking) lub RFCC (z ang. Residue Fluid Catalytic Cracking Process).

Sam mazut z kolei produkuje się niemal wyłącznie na terenie Rosji, Kazachstanu, Azerbejdżanu oraz Turkmenistanu.

Właściwości mazutu – norma PN-C-96024:2001

Polska Norma PN-C-96024:2001 uwzględnia trzy rodzaje ciężkich olejów opałowych, które oznaczone są kolejno symbolami C-1, C-2 oraz C-3. Paliwo mazutowe należy do ostatniej frakcji ciężkich olejów opałowych, czyli C-3.

Gęstość – mazut wraz ze wzrostem temperatury staje się rzadszy i zwiększa swoją objętość (po podgrzaniu o 50°C zajmuje on o 5% więcej miejsca). To bardzo ważne podczas transportu i jego przechowywania, dlatego należy uwzględniać czynnik rozszerzalności mazutu na każdym etapie jego obróbki i składowania. W temperaturze poniżej 40°C mazut staje się bardziej płynny, co umożliwia jego pompowanie w instalacjach do przechowywania i składowania. To oznacza, że musi być on stale podgrzewany, ponieważ jego zakrzepnięcie w kanałach przesyłowych jest zjawiskiem wysoce niepożądanym.

Temperatura zapłonu – najczęściej nie jest niższa od 100°C. Dzięki temu transport i składowanie mazutu nie wymaga stosowania się do specjalnych środków ostrożności. Jednocześnie wysoka temperatura zapłonu wymaga odpowiednio większej energii cieplnej do jego zapłonu.

Wartość opałowa – w przypadku mazutu, wartość energii cieplnej ze spalenia 1 kg surowca wynosi od 40 MJ do 43 MJ (około 11–12 kWh).

Zastosowanie mazutu

Paliwo mazutowe może być wykorzystywane do ogrzewania domów, co miało miejsce w dawnym Związku Radzieckim i nadal znajduje miejsce na Dalekim Wschodzie. Ponadto wykorzystywany jest w piecach przemysłowych (np. podczas produkcji gipsu) oraz jako surowiec do destylacji próżniowej w celu pozyskania smarów ciekłych (olejów smarnych) i smarów stałych (np. wazeliny). Najczęściej jednak mazut stosowany jest jako paliwo do silników lokomotyw, okrętowych wolnoobrotowych silników tłokowych, parowych kotłów okrętowych oraz do rozruchu energetycznych kotłów parowych w elektrowniach.

Transport mazutu

Mazut z uwagi na swoje właściwości fizyczne, jest dosyć niewdzięcznym surowcem w transporcie i sprawia niemałe problemy. Za sprawą wysokiej lepkości jego przepompowywanie jest mocno utrudnione, a sam transport tego surowca musi spełniać szereg wymagań.

Czym jest mazut-100?

Mazut-100 to rodzaj oleju napędowego, wytwarzanego zgodnie ze specyfikacją GOST (z ros. gosudarstvennyy standart) – podstawowa kategoria norm w ZSRR, stosowana również we Wspólnocie Niepodległych Państwa.

Rodzaje mazutu-100

  • Bardzo niskosiarkowy (Very Low Sulphur) – o zawartości siarki poniżej 0,5%;
  • Niskosiarkowy (Low Sulphur) – zawartość siarki od 0,5 do 1%;
  • Normalny (Normal Sulphur) – zawartość siarki od 1 do 2%;
  • Wysokosiarkowy (High Sulphur) – zawartość siarki od 2 do 3,5%.

Mazut bardzo niskosiarkowy jest dosyć rzadko eksportowany, ponieważ:

  • liczba zakładów produkujących go na terenie Rosji jest mocno ograniczona. Zajmują się tym głównie najwięksi potentaci, jak Lukoil czy Rosneft;
  • co najmniej połowa produkcji tego typu mazutu na terenie Rosji i Wspólnoty Niepodległych Państw, sprzedawana jest wyłącznie na potrzeby wewnętrzne tych krajów.

 

Redaktor naczelny w serwisie Joblife.pl

Grafik 3D, fotograf, podróżnik. Miłośnik pisania wierszy, opowieści, artykułów publicystycznych. Pasjonat astronomii i wycieczek górskich. Ponad 10 lat doświadczenia w działaniach marketingowych.

0 komentarzy
Inline Feedbacks
Zobacz wszystkie komentarze